Een fraai akkoord
Van den Gheyn goot in de periode 1767-1777 een beiaard van 37 nieuwe klokken voor het carillon. Daarbij werd een kanon, dat Olivier van Noort aan de stad had geschonken, voor het benodigde klokkenbrons omgesmolten. Ter herinnering aan de moedige zeevaarder lieten de stadsbestuurders de volgende tekst op de grootste klok gieten:

Mijn schor geloey op reys, voor dapperen van Noort
Klinkt na een lange rust, thans in een fray akkoort

In 1963 werd de beiaard op het stadhuis van 37 naar 50 klokken uitgebreid. Daarbij zijn een aantal originele klokken van Van den Gheyn gebruikt, afkomstig uit de in 1955 door brand verwoeste beiaard van de basiliek Sint Servaas te Maastricht.
Klokkengieterij Eijsbouts uit het Brabantse Asten goot dertien nieuwe klokken. Daarmee werd een vier octaafs concertbeiaard gerealiseerd. Het instrument staat in de middentoonstemming.
De originele speeltrommel van Van den Gheyn werd buiten werking gesteld. Jaap van der Ende ontwierp en bouwde een nieuw beiaardklavier. De beiaardier heeft 40 jaar op deze beiaard gemusiceerd en met tractuursystemen geëxperimenteerd. Het resultaat is een lichte egale speelaard.

Het Journaal van 7 december 1963 liet de vernieuwde en uitgebreide beiaard van Schoonhoven zien, met Jaap van den Ende achter het zelf ontworpen en gemaakte beiaardklavier.

De schoonste muziek is slechts een weerklank van het eeuwige Gloria

[terug]